Het milieu in en rond Groningen

Ingrid ter Woorst, bestuurslid hoogheemraadschap van Delfland (Water Natuurlijk), schreef naar de Volkskrant: Sheila Sitalsing schrijft over de waterschapsverkiezingen (Ten eerste, 25 februari) en slaat met de titel de spijker op zijn kop. Waterschappen hebben namelijk veel last van (verboden) bestrijdingsmiddelen en illegale lozingen door de tuinbouw. Als hoogheemraadschap van Delfland hebben we te maken met normoverschrijdingen van duizenden keren! De Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit heeft weer verboden middelen aangetroffen bij veel tuinders. Het publiek weet dit niet omdat de Land en Tuinbouw Organisatie Nederland (LTO) consequent het verhaal ophangt over 'duurzame teelt' en in plaats van gif spreekt van 'gewasbeschermingsmiddelen'. Het is al erg genoeg dat mensen de gevolgen van dit landbouwgif ondervinden, maar ze betalen er ook voor! Het kost ons als waterschap tonnen extra per jaar om te controleren of er misstanden zijn. Dat wordt vooral door de stede...

De kloof die Annechien ten Have constateert tussen consumenten en intensieve veehouders, wijdt zij ten onrechte aan onwetendheid van de burger of elitair stadsmensen gedrag. De kern van waar het in de discussie over dierhouderij om gaat, is het begrip "Ethiek". De ethiek van de legbatterij, en van de ligbox wel te verstaan, waar een zeug maandenlang bewegingsloos in moet liggen om haar biggen te zogen. Zoals ik met eigen ogen heb mogen aanschouwen tijdens een werkbezoek op de boerderij bij Annechien ten Have, maakt ook zij de keuze om haar geld te verdienen met de ligboxmethode. Dat is geen prettige aanblik kan ik u verzekeren. Daarvoor kiezen kan alleen als je ethiek niet mee rekent in je promotieverhaal. De burger heeft echter schoon genoeg van de legbatterij en de ligbox, en ziet deze methodes als vormen van dierenmishandeling. Iedereen wil dat vlees diervriendelijk wordt geproduceerd, ook als het bij de kiloknaller ligt. De maatschappij heeft de industrie eerder tot ethi...