Berichten weergeven met het label CO2. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label CO2. Alle berichten weergeven

23 jun. 2010

Omwonende van biomassavergister Rixona spreekt in over overlast

Geachte Leden van Provinciale Staten

Even voorstellen: ik ben Jeroen de Koning, sinds 37 jaar inwoner van Den Andel en in het recente verleden was ik 14 jaar bestuurslid van Dorpsbelangen Den Andel. Dit is inmiddels de derde keer binnen enkele jaren dat Den Andel zich moet verdedigen tegen de aantasting van de leefbaarheid vanwege plannen voor industriële vergistingsinstallaties in de directe omgeving van ons dorp in een bij uitstek landelijke omgeving. De eerste keer hebben we 114 protesthandtekeningen opgehaald.

De Rixona heeft zich de afgelopen decennia ontwikkeld tot een steeds grotere industriële onderneming. Het planologisch beleid is steeds aangepast om een die ontwikkeling mogelijk te maken, omdat het hier natuurlijk niet om een industriegebied gaat.
De omgeving van Den Andel is daardoor steeds meer een industriële omgeving geworden, wat m.n. naar voren komt in het aantal vrachtwagenbewegingen en in het geproduceerde geluid. Hoewel ik zelf op ongeveer een kilometer afstand woon, dringt het geluid bij oostenwind 's nachts door tot in mijn slaapkamer ondanks goed sluitende dakpannen en twaalf centimeter steenwol. Buiten is 's avonds is bij oostelijke winden het continue gebrom van de Rixona zeer storend, behalve aan de westkant van het huis.

Verdere uitbreiding van industriële ontwikkeling acht ik zeer ongewenst vanwege de verdere aanslag op de leefbaarheid, op de kwaliteit van de woonomgeving m.n. extra vrachtwagenbewegingen en ongetwijfeld extra stank, terwijl de Rixona juist de laatste jaren minder stankoverlast geeft tegenover veel meer geluidsoverlast.
Planologisch is er geen ruimte en geen reden voor deze verdere uitbreiding.
Dat zij toch overwogen wordt, is wellicht mede veroorzaakt door het groene imago van biomassavergisting.

Aan dat imago wil ik hier enige aandacht besteden.
Tijdens de inspraak bij de Commissievergadering ben ik er slechts zeer gedeeltelijk in geslaagd de Commissieleden te overtuigen van de niet-duurzaamheid van biomassavergisting.
Daarom wil ik met deze brief nog wat dieper op de zaak ingaan.
Ook zal ik nog aandacht besteden aan het door Gedeputeerde Moorlag als zeer sterk punt naar voren gebrachte 'synergie' van deze vergister op deze plek.

1) CO2 reductie. Biomassavergisting zou een bijdrage leveren aan het tegengaan van het broeikaseffect Wij wachten nog steeds op het toegezegde antwoord op onze vraag hoeveel CO2 de geplande installatie uit gaat stoten. Daarnaast brengt de bouw CO2-uitstoot met zich mee ook de CO2-uitstoot vanwege aan- en afvoer van respectievelijk biomassa en digestaat is aanzienlijk. Bovendien wordt er grotendeels mest vergist en dat is –bouw en vervoer meegerekend– los van subsidies niet rendabel en levert geen besparing op niet CO2-uitstoot omdat de koe de meeste energie al uit het gras gehaald heeft.
Prof. Lucas Reijnders hierover:
Een onderzoek van K. Zwart e.a. Duurzaamheid en co-vergisting van dierlijke mest. Alterra, Wageningen (2006) geeft aan dat de vergisting van rundermest in Nederland ongeveer evenveel energie (aardgas in de praktijk) kost als deze oplevert (in de vorm van biogas). Als bijdrage aan de energievoorziening is biogasproductie uit rundermest dan ook flauwekul. Bij verbranding wordt gas omgezet in CO2 dat bijdraagt aan het broeikaseffect.
Kortom de besparing van CO2-uitstoot is onduidelijk en beperkt. De vraag is overigens nog wat er nog meer in de vergister gaat om meer rendabiliteit te halen: voedselgewassen? Glycerine, die eigenlijk in krakers verwerkt dient te worden? Bietenloof, dat volgens Reijnders ondergeploegd zou moeten worden; zie punt 2.
Subsidiegeld, dat maar 1 keer uitgegeven kan worden, zou beter aangewend kunnen worden voor energieproductie zonder CO2uitstoot. Van E Kwadraat hebben wij ondanks toezeggingen nog steeds geen gegevens over de te verwachten CO2-uitstoot van de installatie. Een eigen berekening (met zeer ruime marges vanwege gebrek aan gegevens: een jaarlijkse CO2-uitstoot die gelijk is aan de gemiddelde jaarlijkse uitstoot van 4.000-10.000 auto's. De CO2 uitstoot van de vrachtwagens die mest en digestaat vervoeren is daarbij vergeleken maar een kleine factor. Geen wonder dat E Kwadraat die cijfers niet wil geven.

2) Bij biomassavergisting wordt koolstof uit biomassa verbrand en als CO2 uitgestoten. Het digestaat, dat als meststof bedoeld is bevat dus niet of nauwelijks koolstof, terwijl koolstof de basisstof is van organisch (bodem)leven en volgens professor Reijnders het gemiddelde akkerland zich nu al kenmerkt door koolstofverlies. Verder reductie van het koolstofgehalte in de bodem bedreigt de vruchtbaarheid van de bodem volgens Reijnders. Dat is extra verontrustend vanwege de verwachte toename van de wereldbevolking en de afname van de beschikbare fosfor. Dan is vruchtbare grond en recycling van voedingsstoffen een levensnoodzaak. Biomassavergisting draagt in de woorden van Reijnders bij aan de koolstofverhuizing van bodem naar atmosfeer. Naast het opmaken van restanten van fossiel leven gaan we nu het huidige organisch leven beroven van haar centrale stof koolstof. De Provincie Groningen is leading partner in een biocharproject dat juist koolstof uit biomassa op stabiele wijze in de grond wil brengen, om zowel die koolstofverhuizing tegen te gaan als om de kwaliteit van de bodem te verbeteren en bestendiger te maken tegen klimaatveranderingen. Biomassavergisting staat haaks op die goede bedoelingen. Roven of (ook in ons eigen voordeel) teruggeven? Wat gaan we doen?

3) Daarnaast biedt biomassavergisting geen oplossing voor de uitspoeling van stikstof en fosfor, die in toenemende mate een bedreiging zijn voor de biodiversiteit in zeeën en oceanen. Bemesting met digestaat gebeurt op een te vroeg moment in de groei van het gewas, wat extra uitspoeling geeft. Bovendien bevat digestaat een hoog percentage ongebonden stikstof wat extra snel uitspoelt.

4) De aardappelschillen van Rixona kunnen alleen tegen hoge kosten afgevoerd worden vanwege de restanten van bespuiting met chemicaliën – het aardappelloof wordt enige tijd voor de oogst doodgespoten met nogal heftig gif. Het is een categorie van chemisch afval.
Daar lijkt niets aan te veranderen door vergisting, maar het resterende digestaat zou wel geschikte voeding voor de grond zijn?

5) Hoeveel stikstofdioxide (N2O) stoot de installatie uit?
NO2 (lachgas) is nog een veel sterker broeikasgas dan methaan: omgerekend naar CO2: methaan 21xCO2; N2O 296xCO2.
Hoe is de berekening van de veronderstelde CO2-besparing van de vergister tot stand gekomen?
Soms wordt net gedaan of de door de vergister geproduceerde methaan (CH4) anders vrijgekomen zou zijn en nu door verbranding tot het 21x minder schadelijke CO2 omgezet wordt. Bij een andere mestverwerking kan door spontane vergisting weliswaar methaan vrijkomen, afhankelijk van de manier van verwerking, maar dat staat in geen verhouding tot de hoeveelheid methaan die geproduceerd wordt door de vergister. Het is in hoge mate misleidend om de methaanproductie van de vergister in de besparingsberekening te verwerken. En CO2besparend t.o.v. wat? Wellicht t.o.v. kolen en olie. Maar het blijft een CO2uistotende onderneming en niet weinig CO2 ook.

Compostering (al nog beter biocharcompostering) heeft al die nadelen niet: de koolstof blijft behouden, geen uitspoeling, geen heen en weer gesleep met mest/digestaat en er is geen industriële installatie nodig. Zo'n installatie bevat heel veel beton en bij het maken van cement komt heel veel CO2 vrij.

Biomassavergisting leek een prima zet met het oog op het broeikaseffect en energieonafhankelijkheid. Voor onafhankelijkheid is het maar een kleine bijdrage.
Voor CO2-besparing is het alleen positief in vergelijking met de ergste vorm van CO2-uitstoot door kolen en olie. Zonder die vergelijking is het gewoon een CO2uitstotende onderneming.
Het argument dat de CO2 eerder door de plant uit de lucht opgenomen is en dat er dus sprake van neutraliteit zou zijn doet geen recht aan de koolstofverarming van de grond die plaats vindt door biomassa te vergisten en bovendien komt die uitstoot gewoon bij de uitstoot door fossiele brandstoffen. Zoals gezegd staat het haaks op het provinciale biocharbeleid.
De eerste generatie biomassavergisting (uit geteelde biomassa) bleek al snel een vergissing: oplopende voedselprijzen en extra sloop van regenwoud en veenwoud, waarbij in het geval van veenwouden nog veel meer CO2 vrijkomt dan bij sloop van regenwouden.
Indonesië schoot daardoor met stip tot in de bovenste regionen van CO2-uitstoot.
De tweede generatie (organisch 'afval', dat geen afval is maar grondstof voor het organisch leven) geeft bodemverarming van koolstof, wat op den duur catastrofaal kan worden.

Door deskundigen van Energyvalley wordt niet voor niets over biomassavergisting gesproken in termen van transitie: overgang naar CO2-vrije productie van energie.
Hoe lang willen we doen over die overgang? Nu nog nieuwe grote industriële vergisters bouwen, terwijl we al bezig zijn met biocharbeleid?

Kortom: het groene imago van biomassavergisting is niet gebaseerd op feiten en dient alleen daarom al geen argument te zijn in een planologische beslissing.

SYNERGIE
Gedeputeerde Moorlag bracht tijdens de Commissievergadering als zeer sterk punt naar voren de synergie van deze vergister op deze plek.
Als het gaat om synergie in economische zin, dan heeft hij daarin gelijk.
Rixona heeft de grond, die bedrijventerrein is. De boeren betalen aan de vergister en vergisten mede de aardappelschillen en Rxona komt goedkoop aan zijn gas.
Tel uit je winst.
Wel moet bedacht worden dat een deel van die winst door de belastingbetaler betaald wordt vanwege subsidie aan die biomassavergisting, die zoals u inmiddels hopelijk met me eens bent niet duurzaam te noemen valt.
Een andere dubieuze bron van winst zit daarin dat de aardappelschillen niet meer tegen aanzienlijke kosten afgevoerd hoeven te worden, maar door een bureaucratische tovenarij opeens geen chemisch afval meer is.
Laat het in ieder geval duidelijk zijn, dat de uitspraak van Moorlag dat het geproduceerde gas rechtstreeks aan de fabriek geleverd wordt en de schillen rechtstreeks aan de vergister niets met ecologische synergie te maken heeft, ook al kleeft die suggestie daar voor de toehoorder wellicht aan.
De gasleidingen liggen al naar Rixona. Of er nu bij de Rixona of bij een andere fabriek, die gas nodig heeft, biogas geproduceerd wordt, maakt in ecologisch opzicht niets uit. De aardappelschillen zijn maar 25% van het totaal te vergisten materiaal; 75% wordt van elders aangevoerd; 25% van daarvan van vlakbij de Eemshaven. Ook in vervoers opzicht is er dus geen sprake van synergie in ecologische zin.
Wel is er nog sprake van negatieve synergie in de zin van nog meer overlast voor Den Andel en voor de buren in Den Andel en Warffum.

De uitbreiding van industriële activiteiten bij Rixona heeft commerciële motieven en t.a.v. die motieven verbiedt bestaand gemeentelijk en provinciaal beleid verdere uitbreiding. Die uitbreiding is ook niet nodig voor het voortbestaan van Rixona, aldus de directeur van Rixona en het bestemmingsplan geeft alleen ruimte voor uitbreiding indien het voortbestaan van Rixona op het spel staat.
Wil men ondanks de ecologische nadelen toch grote biomassavergistingsinstallaties bouwen dan zijn er in de regio bedrijventerreinen voorhanden waar dat geheel binnen bestaande regelgeving mogelijk is en waar samenwerking met andere bedrijven ook voordelen kan opleveren.

Laat de door de jaren heen toch al door de Rixona steeds verder aangetaste landelijke leefbaarheid a.u.b. niet nog verder aantasten door deze in allerlei opzichten heilloze onderneming.

Overigens onderschrijf ik alle punten die de werkgroep BioRix naar voren brengt.

Dank voor uw aandacht en voor de gelegenheid dit standpunt naar voren te brengen.

Jeroen de Koning
Den Andel

26 nov. 2009

CO2 opslag: onder welke omstandigheden is dat nodig?

In de provincie Groningen wordt bij de Eemshaven een kolencentrale gebouwd. Nederland wordt daarmee in plaats van een stroomimporteur een stroomexporteur. Tegen deze overcapaciteit rijst verzet omdat groene stroom producenten in de provincie hun stroom niet meer kwijt kunnen aan het elektriciteitsnet. Het is de verantwoordelijkheid van de politiek om duidelijke afspraken te maken en geen klimaatvriendelijke partijen op de stroommarkt uit te sluiten in het voordeel van een afzonderlijke klimaatvijandige producent. De capaciteit van een stroomnet valt te verhogen en er zijn limieten mogelijk aan de maximale deelnemer per producent. Dat een centrale een groter vermogen heeft dan de binnenlandse markt vraagt en dat één centrale de maximale capaciteit kan benutten is geen argument om andere partijen uit te sluiten. Vooral niet als dat groene producenten zijn.
Verder wil de provincie CO2 opslaan onder de grond om aan de Kyoto doelstellingen te kunnen voldoen. Dit heet Carbon Capture and Storage (CCS). CO2 opslag kost energie. Er zijn dan ook partijen die er tegen zijn, omdat zij meer zien in energiebesparing. Dan is er geen ondergrondse opslag nodig.
Er is een omstandigheid die nog niet verwerkt is in de energiebehoefte ramingen. Dat is de situatie dat auto’s op stroom gaan rijden in plaats van fossiele brandstof als gas, benzine of diesel. Dan wordt de CO2 niet meer uitgestoten via de uitlaat, maar via de schoorsteen van een elektriciteitscentrale. Er zijn partijen die vinden dat auto’s op groene stroom zouden moeten rijden. Het zou mooi zijn als groene stroomproducenten maximaal hun bijdrage kunnen leveren aan de stroombehoefte, maar wanneer er een grote behoefte aan stroom komt wanneer de auto’s op stroom overgaan, dan kan een kolencentrale misschien wel een noodzakelijke aanvulling zijn op meer milieuvriendelijker centrales. Of er dan ook nog ondergrondse CO2 opslag nodig is, is een kwestie van berekeningen. Wanneer een auto niet meer op fossiele brandstof rijdt, kun je de CO2 die de centrale daarvoor opwekt ook direct in de open lucht laten, want er is een CO2 bron minder. Je kunt er ook voor kiezen om de CO2 ondergronds op te gaan slaan wanneer je zwaarwegende redenen hebt om dat toch te doen.

10 feb. 2009

Milieufederatie vindt energiebeleid provincie Groningen niet duurzaam en risicovol


Milieufederatie Groningen meldt op haar site
:
De Milieufederatie Groningen is voorstander van CO2-opslag. Het is een noodzakelijke stap om de doelstellingen te halen voor het verminderen van broeikasgassen. Maar die doelstelling is alleen haalbaar als daarnaast wordt geïnvesteerd in duurzame energie. Dat gebeurt nu niet. Op dit moment krijgt conventionele energieopwekking voorrang boven investeringen in het opwekken van duurzame energie.

Signaal provincie
Door de aangespannen procedures werden de milieuwetvergunningen voor de Nuon centrale onzeker. Nuon leek daardoor open te staan voor gesprekken over aanpassing van de nieuw te bouwen centrales. De Milieufederatie had juist aangegeven met de bedrijven in gesprek te willen gaan over kansen rond duurzame energie. Die opening wordt nu tenietgedaan door de presentatie van de plannen voor CO2-opslag. Met deze plannen geeft de provincie Groningen de beide bedrijven óók het signaal dat zij de klassieke manier van energieopwekking op basis van fossiele brandstoffen stimuleert.

Opslag van CO2 in de grond is erg duur. Als NUON en RWE deze kosten zelf zouden moeten betalen, waren de nieuwe kolengestookte centrales niet rendabel. De kans was dan groot geweest dat Nuon en RWE overgestapt waren naar centrales op grond van minder vervuilende brandstoffen. Met de in Den Haag gepresenteerde plannen neemt de provincie - met publiek geld - die financiële verplichting van Nuon en RWE over.

Aan de opslag van CO2 kleven nog veel nadelen en risico’s. Zo is niet bekend hoe CO2 zal reageren op de Groningse dieper gelegen aardlagen en welke risico’s er zijn voor mens en natuur rond Delfzijl bij het weglekken van CO2 gas. Ook zou een lek desastreus kunnen zijn voor het kwetsbare waddengebied. Er is nog jaren onderzoek nodig om te kunnen zeggen dat CO2 opslag veilig en goed gerealiseerd kan worden.

10 mei 2007

CO2 opslag kost energie

De provincie Groningen overweegt om het Duitse concern RWE de opdracht te geven om een relatief goedkope, maar vuile kolencentrale te bouwen.
De bouw van deze tweede, extra te bouwen centrale zou werkgelegenheid opleveren. Eventueel geproduceerd CO2 zou opgeslagen kunnen worden in de “lege” aardgasvelden.
Dit alles in het kader van “Groningen Energy valley”.

Het is de vraag of dit allemaal wel zou mooi verloopt als voorgesteld. CO2 opslag is niet probleemloos. Het moet onder druk naar ondergrondse aardlagen worden getransporteerd. Per hoeveelheid geproduceerd KWU is 25% benodigd voor de opslag. Dan kun je wel op goedkope manier stroom produceren, maar hiermee is alle winst weer weg.
Ook creëer je een risico dat CO2 weer weglekt (zie Milieudefensie Magazine mei 2007). Door de aardgaswinning en de daarbij gepaard gaande bodemdaling en aardbevinkjes is het maar de vraag hoe stabiel de aardlagen zijn. Plotseling opduikend CO2-gas leverde bij de omgeving van kratermeren in het verleden vele doden op.

Het bouwen van energiecentrales levert vooral geld op voor de bouwer. Het lijkt wel of de politiek een verlengstuk is van de bouwsector, die met allerlei oneigenlijke argumenten (concurrentie met Duitsland en Friesland op het gebied van energieproductie, waar dient dat toe?) de geesten rijp willen maken om geld over de balk te gooien onder het mom van stimulering van de economie. Het laten draaien van energiecentrales, zeker de moderne, kan met een handvol werknemers en levert zeker geen duizenden reguliere banen op. Wanneer deze centrales worden gestookt met kolen dan moet er ook energie worden gestoken in de aanvoer. Kortom: loze windhandel.

Voor de relatie tussen politiek en de bouwwereld, zie "Brandende kwesties. Opiniërend programma waarin journalist Gideon Levy macht en machtsstructuren blootlegt."

Get Microsoft Silverlight
Of bekijk de flash versie.

Bronnen en links

We linken zoveel mogelijk naar de bron van een bericht, maar we verwijderen deze link wanneer het is verbroken.

Er zijn nog veel meer onderwerpen

Dit weblog toont hierboven de laatste bijdrage of die gaan over een bepaald onderwerp. Misschien bent u ook geïnteresseerd in andere onderwerpen. U kunt die weblogs hieronder vinden via de labels die bij andere weblogs werden geplaatst of via een zoekmogelijkheid. Achter elk label het aantal weblogs dat daarover gaat.

Labels

A28 (1) aardbeving (2) aardhonden (1) ADHD (1) afschieten (1) afval (1) akkerrandenbeheer (2) alternatief (2) bedrijventerrein (1) beleid (3) besluitvorming (1) bever (2) beverrat (1) bijensterfte (1) bio-industrie (4) biochar (1) biodiversiteit (1) biomassavergisting (1) Blauwestad (3) bomenkap (1) bouw (1) bouwblokken (1) braakligging (1) bus (1) bussen (1) catering (1) CCS (1) chantage (1) chinchilla (1) CO2 (4) COS (1) cursus (1) demagogie (1) dichters (1) diefstal (1) Dierenbescherming (1) dierenleed (1) dierenwelzijn (4) digestaat (1) dood (1) drogredenen (1) duister (1) duurzaamheid (8) economie (3) Eemshaven (3) EHS (6) ekoproducten (4) elektriciteitscentrale (1) energiebeleid (1) energiecentrales (2) energieneutraal (1) exoten (1) export (1) fairtrade (1) faunabeheereenheid (1) faunapassage (1) fiets (1) film (2) flora- en faunawet (2) fluster en duster (1) forum (5) foto's (1) ganzenoverlast (3) gaswinning (2) geldmodel (1) geldverspilling (1) gevaarlijke stoffen (1) gewasbescherming (2) Gezinsbode (3) GGD (1) globalisering (1) Greenpeace (1) groene stroom (2) grondwater (1) hazen (2) heling (1) hengelsport (2) honden (1) incidenten (1) inzamelen (1) jacht (5) jagen (3) jongeren (1) kaart (1) kabelbaan (1) kiekendief (1) klimaat (3) koeien (1) kolen (3) Koningslaagte (3) kosten (1) kwik (1) landbouw (2) leefbaarheid (1) lelies (1) LTO (2) maaibeheer (1) malaria (1) Meerstad (2) megastallen (9) meldpunt (1) melkveehouderij (10) mestkelder (1) mestoverschot (2) mestvergisters (1) metam natrium (1) MFG (1) milieu (5) milieudefensie (1) Milieudienst (1) Milieufederatie (4) muskusratten (5) N33 (1) nacht (1) natuur (5) opvang (1) overlast (1) papier (1) piepschuim (1) plastic (2) politiek (2) POP (6) proef (2) proefdierlaboratorium (1) prooidieren (1) protest (1) Provinciale Staten (6) PvdD (13) ramp (1) ree (1) regionaal (1) regiotram (6) respect (1) roofdieren (1) RUG (1) schade (1) scharreleieren (1) soja (1) Staatsbosbeheer (1) stad Groningen (5) stadjerspas (1) station (1) straatvuil (1) subsidie (1) supermarkt (1) therapie (1) toekomst (1) toerisme (1) tram (2) Transition Town (2) trein (2) uitstoot (1) varkens (1) vegetarisch (1) vergiftiging (4) vergunning (1) verjaagmethode (2) verkiezingen (3) verspilling (2) vervuiling (3) vispas (1) visserij (1) vleermuis (2) vlees (1) vleesconsumptie (1) vleesvervangers (1) voeding (5) voetafdruk (1) VOKO (3) vossen (4) vuurwerk (2) wasbeer (1) waterschap (4) waterwoeler (1) weblog (1) wedstrijd (1) wegaanleg (2) weidegang (2) weidevogels (3) wethouder (1) WHO (1) wild (1) windhandel (1) WOB (1) zeearend (1) Zembla (1)

Zoeken

  Web milieugroningen.blogspot.com  

Partij voor de Dieren - Statenfractie Groningen