Het milieu in en rond Groningen

De provincie Groningen wil de bouw van een megamelkveestal in de veenkoloniën subsidiëren. Ondanks het feit dat de provincie zich in haar beleid uitgesproken heeft tegen de nieuwsvestiging van bio-industrie vindt zij dat haar overwegingen daarmee niets van doen heeft. De provincie schrijft : Er bestaan binnen Nederland al enkele grote melkveehouderijen, maar dit project gaat een stap verder en wil een voortrekkersrol nemen binnen de melkveehouderij op het gebied van dierenwelzijn, diergezondheid, milieu, arbeidsomstandigheden, landschappelijke inpassing en technologie. Het bedrijf is regionaal grondgebonden voor wat betreft het veevoer en de mestafzet. Dat betekent minder transport kilometers. Minder transport kilometers dan wat? Dan bio-industrie die haar veevoer uit de Derde wereld haalt. Ook dierenwelzijn is een wassen neus. In de veenkoloniën 1000 koeien buiten te laten lopen vraagt een veel te groot oppervlakte om te beweiden. Een volledige weidegang kan de provincie dan ook niet ...

De PvdA in de provincie Groningen wil nieuwvestiging van bio-industrie verbieden, ook al zou dat indruisen tegen de landelijke afspraken. Stel: een Brabantse veeboer koopt een Gronings boerenbedrijf. Hij vraag de vorige eigenaar om een half jaar voor hem als manager het bedrijf te voeren. Na een half jaar laat de Brabander de boel platgooien en zet er een mega varkensstal op. Kan de Brabander dan niet met recht zeggen dat hij niet aan nieuwvestiging doet omdat hij immers al een half jaar eigenaar is? Of de Brabander start na een half jaar een nevenactiviteit door varkens en kippen te gaan houden. Na weer een half jaar maakt hij van zijn neventak een hoofdtak door een mega varkensstal te laten zetten. Zoiets kun je geen nieuwvestiging noemen. Op het Zuidelijk halfrond wordt veel regenwoud gekapt. Men laat een tijdje vee grazen op de open plekken en zaait vervolgens soja voor veevoer. Aan de verontruste burgers in het Westen wordt gemeld dat het veevoer niet afkomstig is van gebied dat d...

De Comfort Class varkensstal wordt tegenwoordig zowat in elke krant bejubeld. De vraag is of het publiek daarmee wel op het juiste been wordt gezet. Hieronder eerst (a) het verhaal ("tips") van Annechien ten Have (ATH) 13 november 2007 in het Dagblad van het Noorden; vervolgens (b) de vertaling en wat zij niet zegt. 1a (ATH). Als varkenshouder sta je niet zoveel anders in het ondernemerschap dan collega's in andere bedrijfstakken. Je probeert steeds te kijken naar nieuwe kansen en daar uit de dingen te pikken die bij je passen en waar je plezier in hebt. 1b. Varkenshouders houden varkens omdat zij zonder veel moeite veel geld willen verdienen. 2a (ATH). Daarbij proberen wij op ons bedrijf op kleine schaal regelmatig nieuwe dingen uit. Dat houdt de dynamiek erin en draagt ook bij aan je arbeidsvreugde. Binnenkort verbouwen we enkele afdelingen in onze stallen volgens het Comfort Class-systeem. Dat concept, door LTO met onder meer de dierenbescherming ontwikkeld, heeft meer...

Eén dag voor dierendag maakte de Gedeputeerde Staten van Groningen bekend dat ze een verbod willen op de komst van nieuwe, grote intensieve veehouderijen in Groningen. Het provinciebestuur vindt het ethisch niet verantwoord om duizenden varkens en kippen in schuren bij elkaar te zetten, ook niet op industrieterreinen. Voor zover bekend is Groningen de eerste provincie die op deze manier stelling neemt tegen de intensieve veehouderij. GS vraagt zich nog wel af of dit beleid wettelijk mogelijk is; ze houden er rekening mee dat de gang naar de rechter gemaakt moet worden, maar ze zien dit met vertrouwen tegemoet. Het gaat om het verbieden van nieuwe vestiging van intensieve veehouderij. Het is helaas niet geheel dichtgetimmerd wat nieuwvestiging precies is. De grootste aanwas van nieuwvestiging is te verwachten van grote varkens- en kippenhouders uit het zuiden van Nederland. Die kopen een bestaand bedrijf op, gooien het plat en bouwen varkensflats. De grote vraag is natuurlijk of deze ...

Gedrag en respect Studentenvereniging Vindicat atque Polit verdient deze week een compliment. Vandaag wordt zwerfvuil opgeruimd in de Indische Buurt en omstreken. Weliswaar slechts een uurtje, maar tóch: als de heersende klasse de stoep veegt bij het proletariaat, is lof op zijn plaats. Heel anders gaat het Noorderpoortcollege te werk in hun eerste week. Twee dagen lang buigen duizend scholieren, leraren en overige medewerkers zich over het thema 'Gedrag en respect'. Morgen worden duizend ballonnen opgelaten met motto's van de deelnemers. Hartstikke mooi, maar bij nader inzien ga je je afvragen waar al dat rubber en papier blijft. Het zweeft de wolken tegemoet, maar komt ooit weer naar beneden. En dan zie je troep in de natuur en vogels raken er verstopt van. Als je nou met gedrag en respect bezig bent, kijk dan eerst eens naar jezelf. Het wordt tijd dat de politie hier tegen optreedt. In de Algemene Plaatselijke Verordening staat immers een artikel dat het verspreiden van ...

Terwijl wereldwijd 30% van het aardoppervlak 30% in gebruik is voor landbouw, is dat in Nederland minstens 2x zoveel. RUG-landbouweconoom Dirk Strijker rekent voor wat de gevolgen zijn. "Twee derde van Nederland is nog steeds boerendomein: 2 miljoen hectare. Ten opzichte van de half miljoen hectare steen, beton, asfalt, spoordijk en kanaal, en de half miljoen hectare bos, natuur, recreatiegebied en park is dat een krachtige positie. Aan de andere kant, die bijna 1 miljoen hectare niet-agrarisch gebruik betekent voor de boer wel dat er steeds vaker stedelijke bebouwing in de buurt zit. Bebouwing waar rekening mee gehouden moet worden, of die beperkingen oplegt. En niet alleen is er steeds vaker steen en asfalt in de buurt, maar ook andere vormen van grondgebruik, zoals nieuwe natuur. Dat kan in de bedrijfsvoering knap lastig zijn. Ondertussen is de omvang van het niet-agrarisch grondgebruik zo groot, dat de boer het op het platteland niet meer alleen voor het zeggen heeft." ...

Pleidooi voor leven De belangrijkste overeenkomst tussen alle levende wezens is misschien wel de wil om te blijven leven. Overlevingsdrang is een diep geworteld instinct en inbreuk hierop is ongeveer het ergste wat we elkaar kunnen aandoen. Als de ene mens de ander doodt, vervult dat ons met afgrijzen. De dader moet zwaar worden gestraft en maatregelen ter voorkoming van vergelijkbare drama’s moeten worden genomen. Groot verschil tussen mens en dier is – zegt men – dat dieren geen doodsangst kennen. Of dat ze bij leven niet weten dat de dood hen wacht. Maar dieren kennen weldegelijk doodsangst. Dieren kennen ook de pijn van gescheiden worden van hun soortgenoten en familie. Ze kennen angst, heimwee, eenzaamheid, verlangen, stress en verveling; het hele scala aan gevoelens waar mensen menen het alleenrecht op te hebben. Talloze onderzoeken hebben dit aangetoond en gelukkig beginnen steeds meer mensen zich te realiseren dat ze dieren met respect dienen te behandelen – zonder ze te vermen...